Anasayfa Künye İletişim

Yaşam Eğitim Sağlık Lezzet Gez-Gör Şehir Turu Kent Güzellik Çocuk Dünyası Kültür & Sanat Konuk Başarı Öyküsü
Anasayfa
Hakkımızda
Arşiv (Eski Sayılar)
Editörden
Konuk Yazar
Küçük İş İlanları
Abonelik
Reklam
Künye
İletişim




/ Konuk / Kadıköy ün Son Müzikçisi

Kadıköy ün Son Müzikçisi

Okunma : 2152

Kadıköy ün Son Müzikçisi


Kadıköy'ün Son Müzikçisi

Manuk Ohanoğlu

 

ACIBADEM Dergisi / Mart 2018/ Sayı:63

 

 

YAZI: Arif Atılgan /Araştırmacı Yazar-Mimar

 

1948 Kadıköy doğumlu Manuk Ohanoğlu. Doğma büyüme Kadıköylü. Saint Joseph mezunu. Müzik tutkusu sebebiyle üniversiteye gitmemiş. Babası ve dedesi de Kadıköy doğumlu. Annesi İzmitli. 1963 yılında Agop Asdıroğlu’nun Bahariye Caddesi’ndeki Melodi Plak dükkanında, yaz tatillerinde çalışarak plakçılıkla tanışıyor. 1970 yılında yine aynı caddedeki Gündüz Gülener’e ait İstanbul Plak’ta çalışıyor.

 

E-dergiden okumak için: http://www.acibademdergisi.com/2017/dergiOku/sayi63/mart-2018

 

 

                                                           “Manuuk, yeni plak geldi mi?”

 

O yıllarda önlerinden Kadıköy-Moda tramvayları geçmektedir. Müşteriler tramvaydan seslenip ‘Manuuk, yeni plak geldi mi?’ diye sorarlarmış. Cevap “Evet” ise ertesi gün satın almaya gelirlermiş. Sinemadan çıkanlara plak satmak için, saat 24.00’e kadar suareye gidenlerin dağılmasını beklerlermiş. Bahariye, sinemaların çarşısıdır o yıllarda. Opera, Süreyya, Yurt, Reks sinemaları vardır. Suare saat 20.00, 22.00’de çift, ya da 21.00’de tek matine olarak oynar.

 

1971 yılında askere gider. Kulakla ilgili geçirdiği rahatsızlık müzik tutkusunu engellemez. 1972 yılında askerden dönünce kendi işini kurmak ister. Serasker Caddesi’nin girişindeki küçük dükkanı kiralar. Sıra isim bulmaya gelir. İyi futbol oynayan Manuk, Ermeni Derneği’nin takımındadır. Moda’daki Aramyan Ermeni Okulu ve Kadıköy Spor sahalarında top oynarken izleyicilerinden biri hara sahibi olan Sadık Eliyeşil’dir. Sadık Bey, 1971 yılındaki Gazi ve Cumhurbaşkanlığı koşuları dahil birçok yarış kazanmış olan Minimo isimli şampiyon atın sahibidir. Manuk’u sürati dolayısıyla Minimo’ya benzetir. Yani Minimo efsane atın ismi, Manuk’un lakabıdır. Dükkana Minimo adını koymaya karar verir.  O yıllarda 45’lik plak ve 33’lük longplay denilen plaklar satılmaktadır.

 

 

 

 

                                                            Kaset dönemi 80’ler  ve Minimo Plak Evi      

 

 

1980’lerde kasetçilik başlar. Eski büyük makaralı teyplerin bandı küçük kasetin içine sıkıştırılmıştır. Teyp yerine de daha küçük ebatta kasetçalar üretilmiştir. Manuk o yıllarda kasetlere kendi seçtiği parçalarla özel dolum yapardı. Fransız - İtalyan - İspanyol parçaları özellikle sevdiği müzik türleridir. Bir yandan da Türk Hafif Müziği parçaları doldururdu. Tarzı vardı ve çok tutulmuştu.

 

1985’te başlayan CD modası 2000’lerde hızlanmıştır.

 

2018 yılına geldik. Müzikle uğraşısı 55 yıl, müzik esnaflığı 46 yıllıktır Manuk’un.

 

 

                                                      Minimo Nostaljik Müzik Dükkanı

 

 

Deşiyorum biraz. “Altıyolda Mahmut Paşa Çarşısı tipi dükkanlar oluşmuş. Halbuki burada eskiden Vakko vardı.” diyorum. Dediğimi doğruluyor ve özellikle 10 yıldır müşteri tipinin değiştiğini söylüyor. Bir anı anlatıyor. Uzun hava isteyen birine Safiye Ayla’nın CD’sini vermiş. Akşam müşteri telefonla aramış. “Şarkıları beğendim. Ama hatalı CD vermişsin. Sadece tek yüzü çalışıyor.” demiş. “Telefonda zor anlattım CD’nin tek taraflı olduğunu.” diyor Manuk.    

 

1970’li yıllarda onun dükkanına yakın bir yerde iş yerim vardı. Orada tanışmıştık. Öğlenleri önümüzden geçerek yemek yemeye evine giderdi. Oradaysam laflardık. Acelesi olduğunda elinin keskin tarafını midesine sürter, ‘Kayıntı’ der devam ederdi. Yılda bir kere dükkanı kilitler, birkaç haftalığına Fransa’ya abisinin yanına giderdi. Kendisi burada annesiyle yaşardı.

 

94 yaşında vefat eden annesiyle hep manuk ilgilendi. Yaşam böyle bir şey işte. Roller değişiyor.

 

“Tezgah’ta kalan son ustayım”

 

 

“Etrafım telefoncu, yeme-içmeci doldu. Her gün gelip “Dükkanı devrediyor musun? diye soruyorlar.” diyor. Kadıköylülerin ilgisi ona değişik bir çözüm düşündürmüş. Bulunduğu binanın üst katlarından bir ofis kiralayarak ticaret düşünmeden işe devam etmek. Dükkanını terk etmemesi için kendimce akıl öğretiyorum, “o yıllarda nasıl kaset dolduruyorsan, şimdi de CD doldursan.” Cevabından anlıyorum ki o bu işi kafasında bitirmiş. “Türkiye’de tezgahta kalan son ustayım. Bu kiralarla bu işler mümkün değil. Sektör benimle bitmiştir.”

 

Ne yıllardı… Caddeden her yerden duyulurdu. Minimo Plak Evi’nin müzik sesleri. O, Kadıköy’ün son müzikçisidir.

 

 

 

www.acibademdergisi.com

 



Diğer İçerikler


HASAR Anında Yalnız Değilsiniz!
KANSERE Karşı Başucu Kitabı
Koşuyolu Nostaljisi
Ağaca Ses Veriyor
Her İşin Bir Ustası Var
Günlerimiz Tiyatronun Büyüsüyle Dolsun
Şehir Göçkünleri ile İstanbul dan Datça ya
Çamlıca Kız Lisesi Eski Müdüresi Nevvare Ünsal ile…
Nasıl AKUT lu Olunur
Kendimi İşe Bisikletle Giderken Buldum
Son Süngerci Aksona Mehmet
Tek Başına da Olur
Kişiye özel Tilda bebekler
Kentte Yaşam Göründüğü Gibi Değil!
Validebağ da Büyük Şehrin Küçük Sakinleri
Kadıköy ün Son Çanta Tamircisi
Eline Sağlık Yalçın Usta

E-Dergi Oku

Ağustos-Eylül - 2018 Yıl : 12 Sayı:65




E-dergimiz, sayfaları çevirerek okuma, paylaşma ve sayfalar üzerindeki logo ve iletişim bilgilerini tıklayarak gezinti yapmanıza olanak sağlıyor.






E-Mail Kayıt

Mail adresinizi kayıt ederek bizlerden haberdar olabilirsiniz...

E-Mail :









Sosyal Medya


Menu


En Son Eklenenler


E-Dergi





ACIBADEM Dergisi 2007 © İkibin7 Medya. Her hakkı saklıdır.

marblingweb